Een permanente bewaking vermomd als vooruitgang
Verplichte elektronische facturatie beperkt zich niet tot het vervangen van papier door digitaal. Ze voert een systeem in waarbij elke transactie, elke prestatie, elke verdiende euro potentieel in real time traceerbaar is door de administratie via het Europese netwerk Peppol, internationaal netwerk dat bedrijven en overheden met elkaar verbindt en hen in staat stelt gegevens uit te wisselen met betrekking tot de facturatie van goederen en diensten. De zelfstandige is niet langer een vrije economische actor, maar een permanente verdachte, wiens activiteit moet worden gecontroleerd, gevalideerd, gearchiveerd en geanalyseerd.
De zelfstandige is niet langer een vrije economische actor, maar een permanente verdachte.
Deze verschuiving is gevaarlijk. Ze verandert de relatie tussen de Staat en de burgers in een structurele wantrouwensrelatie. In plaats van goede trouw te veronderstellen, wordt een systeem opgelegd waarin transparantie een eenzijdige verplichting wordt, zonder wederkerigheid.
Een extra last voor de meest kwetsbaren
In tegenstelling tot grote ondernemingen beschikken zelfstandigen niet over de technische middelen noch over de personele middelen om deze nieuwe verplichtingen gemakkelijk op te vangen. Opgelegde software, opleidingen, updates, technische conformiteit… dit alles vertegenwoordigt een reële kost — financieel, maar ook in tijd en energie.
Voor velen is deze verplichting een bijkomende last in een dagelijks leven dat al verzadigd is met formaliteiten. In plaats van hun leven te vereenvoudigen, maakt ze het complexer. En het zijn precies de kleinste actoren — ambachtslieden, freelancers, vrije beroepen — die de zwaarste last dragen.
Een grotere afhankelijkheid van platforms en tussenpersonen
Door digitale standaarden en specifieke formaten op te leggen, duwt de Staat zelfstandigen indirect naar private oplossingen — betalende software, facturatieplatforms, gecertificeerde dienstverleners. Deze afhankelijkheid creëert een nieuw ecosysteem waarin de zelfstandige nog meer controle over zijn activiteit verliest.
Wat vroeger eenvoudig was — een factuur opstellen — wordt een omkaderd, gestandaardiseerd proces dat afhankelijk is van soms ondoorzichtige tools. We zijn getuige van een stille privatisering van essentiële functies, ten voordele van technologische actoren die floreren op regelgevende verplichtingen.
Een aantasting van de economische vrijheid
In de kern van het probleem ligt een fundamentele vraag: hoe ver kan de Staat gaan in de controle van individuele economische activiteit? Verplichte elektronische facturatie overschrijdt een rode lijn. Ze beperkt zich niet tot reguleren, maar omkadert, controleert en conditioneert.
Dit is geen regulering meer, dit is voogdij.
De zelfstandige wordt een uitvoerder in een systeem waarin elke handeling moet voldoen aan een technische norm die van bovenaf wordt opgelegd. Dit is geen regulering meer, dit is voogdij.
Een ontsporing die moet worden gestopt
Bij Révolution verwerpen wij deze logica die wordt opgelegd door de Europese Unie en die opnieuw de globalisering in de kaart speelt. Wij weigeren dat moderniteit wordt gebruikt als voorwendsel voor de uitbreiding van staatscontrole. Wij weigeren dat zelfstandigen worden behandeld als potentiële fraudeurs. Wij weigeren een samenleving waarin economische vrijheid wordt opgeofferd op het altaar van totale traceerbaarheid.
De afschaffing van de verplichting tot elektronische facturatie moet als een duidelijke politieke eis naar voren worden geschoven. Ja tegen vrijwillige vereenvoudiging. Nee tegen autoritaire oplegging. Ja tegen vertrouwen. Nee tegen systematische bewaking.
Want achter deze hervorming schuilt veel meer dan een technische verandering: het is een visie op de samenleving. En deze visie bestrijden wij, net zoals wij de Europese Unie bestrijden, waarvan de beslissingen nooit de levenskwaliteit van onze medeburgers verbeteren, maar altijd meer regels, meer controles en meer moeilijkheden toevoegen.
