Net als andere leden van de Beweging Révolution heeft onze secretaris-generaal, Nora Patteri, de verschrikkingen van huiselijk geweld aan den lijve ondervonden.

" Zoals zoveel slachtoffers zweeg ik. Niet omdat ik het geweld aanvaardde, maar omdat ik bang was. Bang om mijn gezin te vernietigen. Bang om mijn kinderen te laten lijden. Bang voor de gevolgen voor mijn partner. Bang voor het oordeel van anderen. Bang dat niemand mij zou geloven... "

Dus zwijgen we. We hopen dat alles zal veranderen. We minimaliseren, we vergeven, we klampen ons vast aan het kleinste sprankje hoop.

Maar geweld stopt nooit vanzelf.

Het geweld sluipt geleidelijk binnen. Beledigingen worden vernederingen. Vernederingen worden slagen. En slagen kunnen leiden tot een poging tot moord…

Elke dag leven slachtoffers in angst. Sommigen slagen erin te ontsnappen. Anderen dragen levenslange littekens met zich mee. En weer anderen zullen die kans nooit krijgen.

Het gevoel van verlatenheid

Het moeilijkste is vaak het gevoel in de steek gelaten te zijn.

Wanneer een slachtoffer eindelijk de moed vindt om te spreken, verwacht het bescherming. Toch duren procedures al te vaak te lang, komen beslissingen te laat en staan de straffen niet in verhouding tot de gepleegde feiten. Deze realiteit ontmoedigt veel slachtoffers om klacht neer te leggen en laat daders soms opnieuw toeslaan.

Het is tijd om te handelen

Geconfronteerd met deze situatie is het tijd om kordaat op te treden.

De Beweging Révolution verdedigt een beleid van nultolerantie ten aanzien van partner- en huiselijk geweld.

Wij stellen een snelle en doeltreffende justitie voor, met straffen die in verhouding staan tot de ernst van de feiten en, voor de zwaarste misdrijven, onverminderbare straffen zonder mogelijkheid tot vervroegde vrijlating. Bij herval moeten de straffen aanzienlijk worden verzwaard.

Wij willen een Speciale Brigade "Partner- en Huiselijk Geweld" oprichten, die 24 uur per dag en 7 dagen per week beschikbaar is en bestaat uit speciaal opgeleide agenten die onmiddellijk kunnen ingrijpen, slachtoffers kunnen beschermen, hun getuigenis kunnen opnemen, hun veiligheid kunnen waarborgen en hen tijdens al hun stappen kunnen begeleiden.

Veroordeelde daders moeten in de gevangenis een verplicht programma voor herstructurering en verantwoordelijkheidsbesef volgen, om herval te voorkomen en hen te confronteren met de ernst van hun daden.

Wij stellen eveneens de invoering voor van een nationaal register van daders van partnergeweld, om herval beter te voorkomen en de bescherming van slachtoffers te versterken. Het moet mogelijk zijn een dergelijk register te raadplegen om na te gaan of de persoon met wie men een relatie wil aangaan in het verleden reeds werd veroordeeld voor partnergeweld.

Slachtoffers van dergelijke feiten moeten bovendien onmiddellijk bescherming krijgen, indien nodig een veilige opvangplaats, psychologische, medische en juridische begeleiding, evenals een snelle behandeling door justitie.

De gewelddadige partner moet eveneens de schade die hij of zij heeft veroorzaakt vergoeden. Dit houdt een door de rechter vastgestelde schadevergoeding in, in verhouding tot het geleden leed, evenals de naleving van alle financiële verplichtingen tegenover zijn of haar kinderen. Bij weigering moeten beslagleggingen op inkomsten en bezittingen mogelijk zijn.

Omdat preventie van essentieel belang is, willen wij vanaf jonge leeftijd een specifiek onderwijsprogramma invoeren dat gewijd is aan respect, gelijkheid, toestemming en conflicthantering. De kinderen van vandaag bewust maken, betekent het geweld van morgen voorkomen.

Zwijgen beschermt de dader

Partnergeweld is geen relatieconflict.

Het is geweld.
Het zijn misdrijven.

Zwijgen beschermt de dader.
Spreken kan een leven redden.

Nora Patteri: " Aan alle slachtoffers die deze woorden lezen, wil ik één ding zeggen: jullie staan er niet alleen voor. De schaamte behoort toe aan degene die slaat, nooit aan degene die het geweld ondergaat. "