Autopsie van een België onder toezicht van de gezondheidszorg !

Onder de bijzonder veelzeggende titel “Autopsie van een België onder voogdij – Uit de WHO stappen en onvoorwaardelijke vaccinatievrijheid eisen” formuleert een studie van 31 pagina’s, opgesteld door onze verantwoordelijke voor Henegouwen, Malika Sbahi, een strenge aanklacht tegen de evolutie van de moderne geneeskunde, de invloed van de farmaceutische industrie en het geleidelijke verlies van de Belgische soevereiniteit op gezondheidsgebied.

Het document beperkt zich niet tot het ter discussie stellen van bepaalde beslissingen die tijdens de Covid-19-crisis werden genomen. Het wil de historische oorsprong blootleggen van een systeem waarin de volksgezondheid geleidelijk onder de controle van industriële, financiële en supranationale belangen werd geplaatst.

Van Pasteur tot de industrialisering van de geneeskunde

Het eerste deel van het rapport gaat terug tot de 19^e eeuw en richt zich op Louis Pasteur. De studie steunt met name op het onderzoek van de Amerikaanse historicus Gerald Geison, auteur van het werk The Private Science of Louis Pasteur, dat in 1995 werd gepubliceerd nadat hij de persoonlijke notitieboeken van de Franse wetenschapper had onderzocht.

Volgens de analyse die in het document wordt ontwikkeld, zou het officiële beeld van Pasteur sterk geïdealiseerd zijn. Zo kan hem worden verweten dat hij bepaalde experimentele gegevens heeft verborgen, de resultaten van zijn onderzoek mooier heeft voorgesteld en onvoldoende erkenning heeft gegeven aan het werk van andere onderzoekers.

Naast de persoon Pasteur hekelt Malika Sbahi vooral een diepgaande verandering in de benadering van de geneeskunde. De patiënt zou geleidelijk niet langer in zijn geheel zijn beschouwd, maar zijn veranderd in de ontvanger van gestandaardiseerde behandelingen die op grote schaal worden geproduceerd en verkocht.

De studie plaatst zo een geneeskunde die gericht is op het “terrein”, preventie en de eigen kenmerken van iedere patiënt tegenover een industriële geneeskunde die hoofdzakelijk gericht is op gepatenteerde geneesmiddelen.

Het Flexner-rapport en het ontstaan van een medisch monopolie

Het document zet zijn analyse voort door terug te komen op het Flexner-rapport uit 1910, dat door de Carnegie Foundation werd gefinancierd. Deze hervorming heeft het medisch onderwijs in de Verenigde Staten en Canada ingrijpend veranderd.

Volgens Malika Sbahi zou deze reorganisatie de stichtingen die verbonden waren aan grote industriële fortuinen, met name die van John D. Rockefeller en Andrew Carnegie, eveneens in staat hebben gesteld om geleidelijk een geneeskunde op te leggen die gebaseerd is op chemie, chirurgie en patenteerbare moleculen.

Traditionele, natuurlijke en alternatieve geneeswijzen zouden daardoor geleidelijk gemarginaliseerd of zelfs uit universitaire opleidingen verwijderd zijn.

Malika Sbahi ziet hierin het ontstaan van een economisch systeem waarin chronische ziekte bijzonder winstgevend wordt: een patiënt die blijvend afhankelijk is van een behandeling zou een veel aantrekkelijkere markt vertegenwoordigen dan een patiënt die definitief genezen is.

Dat is overigens precies wat onze voorzitter en oprichter, Laurent LOUIS, tijdens zijn mandaat als federaal volksvertegenwoordiger in de Belgische Kamer van Volksvertegenwoordigers verklaarde: 

https://www.youtube.com/watch?v=NHydoyTy67E&t=3s

Deze bijzonder strenge interpretatie brengt Malika Sbahi en de volledige beweging Révolution ertoe om de historische banden tussen de petrochemische industrie, filantropische stichtingen, medische universiteiten en, later, de grote internationale gezondheidsinstellingen ter discussie te stellen.

De WHO en de toenemende invloed van private belangen

De oprichting van de Wereldgezondheidsorganisatie in 1948 vormt een nieuwe fase in de centralisering van het gezondheidsbeleid.

Malika Sbahi verwijt de WHO met name dat zij te afhankelijk is geworden van vrijwillige financiering en samenwerkingsverbanden met private stichtingen, met in de eerste plaats de Bill & Melinda Gates Foundation.

Het rapport benadrukt dat een private actor met aanzienlijke financiële middelen vandaag de internationale gezondheidsprioriteiten kan beïnvloeden zonder enig democratisch mandaat van de betrokken bevolkingen te hebben ontvangen.

Deze invloed zou met name worden uitgeoefend via vaccinatieprogramma’s, samenwerkingsverbanden met de farmaceutische industrie en organisaties zoals Gavi, de Vaccinalliantie.

Malika Sbahi buigt zich eveneens over het Pandemieakkoord dat binnen het kader van de WHO werd aangenomen, evenals over de wijzigingen van de Internationale Gezondheidsregeling. De beweging Révolution vreest dat deze mechanismen de macht van supranationale instellingen geleidelijk zullen versterken ten koste van de staten, de nationale parlementen en de individuele toestemming.

België in het hart van de vaccinindustrie

De studie van Malika Sbahi besteedt veel aandacht aan België, dat is uitgegroeid tot een belangrijk productie- en onderzoekscentrum binnen de farmaceutische sector en de vaccinindustrie.

Zij vermeldt onder meer de investeringen in ondernemingen zoals Univercells in Gosselies en Quantoom Biosciences in Nijvel. Het rapport onderzoekt eveneens de relaties tussen België, de Gates Foundation, Gavi, het Instituut voor Tropische Geneeskunde in Antwerpen en het Belgische ontwikkelingsagentschap Enabel.

Volgens Malika Sbahi illustreren deze samenwerkingsverbanden een toenemende afhankelijkheid van het Belgische gezondheidsbeleid ten opzichte van private internationale actoren.

Zijn dat nog altijd de burgers en hun vertegenwoordigers, of worden de beslissingen voortaan voorbereid binnen structuren waarin regeringen, farmaceutische multinationals, private stichtingen en internationale organisaties naast elkaar opereren?

Een vaccinatievrijheid die eerder theoretisch dan werkelijk is

In België geldt uitsluitend voor de vaccinatie tegen poliomyelitis een algemene wettelijke verplichting. De andere vaccins zijn juridisch gezien aanbevelingen.

Deze vrijheid blijft echter grotendeels theoretisch! 

In de praktijk kunnen ouders onder grote druk komen te staan wanneer zij hun kind inschrijven in bepaalde opvangvoorzieningen. De reglementen die worden toegepast door kinderdagverblijven die onder de ONE of Kind en Gezin vallen, kunnen meerdere vaccinaties als toelatingsvoorwaarde opleggen, hoewel deze niet door een federale wet verplicht zijn gesteld.

De studie beschrijft zo een systeem van indirecte dwang: de Staat maakt het vaccin officieel niet verplicht, maar sociale, schoolse of administratieve voorwaarden kunnen een weigering bijzonder moeilijk maken.

Malika Sbahi hekelt eveneens de druk die in bepaalde scholen wordt uitgeoefend tijdens vaccinatiecampagnes tegen het humaan papillomavirus, evenals de vrees van sommige ouders om bij de jeugdhulpverlening te worden aangegeven.

De weigering van een louter aanbevolen vaccinatie zou op zichzelf nooit voldoende mogen zijn om te oordelen dat een kind zich in een gevaarlijke situatie bevindt.

Vrije en geïnformeerde toestemming moet de regel blijven!

De studie herinnert aan het belang van de Belgische wet van 22 augustus 2002 betreffende de rechten van de patiënt.

Artikel 8 ervan bevestigt het beginsel dat iedere medische tussenkomst vrije en geïnformeerde toestemming vereist. Dit betekent dat de patiënt, of zijn wettelijke vertegenwoordigers wanneer het om een kind gaat, begrijpelijke informatie moet ontvangen over de aard van de behandeling, het nut ervan, de risico’s, de bijwerkingen en de mogelijke alternatieven.

Het rapport stelt daarom meerdere modelbrieven voor waarmee ouders formeel kennis kunnen geven van hun weigering van een niet-verplichte vaccinatie en de betrokken instellingen kunnen herinneren aan de bepalingen van de wet betreffende de rechten van de patiënt.

Deze modellen nemen uiteraard niet weg dat juridisch advies moet worden ingewonnen dat aan elke specifieke situatie is aangepast.

Geneesmiddelenbewaking: de slachtoffers moeten worden gehoord

Een ander hoofdstuk van deze studie is gewijd aan de werking van de geneesmiddelenbewaking in België.

Vermoedelijke bijwerkingen van geneesmiddelen of vaccins kunnen worden gemeld bij het Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten. Vervolgens worden zij doorgestuurd naar de Europese databanken.

Het rapport verwijt het meldingssysteem echter dat het te complex, weinig toegankelijk en ontmoedigend is voor bepaalde slachtoffers. Het is ook van mening dat de agentschappen die belast zijn met het toezicht op geneesmiddelen volledig financieel onafhankelijk zouden moeten zijn van de ondernemingen waarop zij toezicht houden.

Een geneesmiddelenbewaking die deze naam waardig is, moet ervoor zorgen dat iedere melding ernstig wordt onderzocht. Zij mag getuigenissen niet automatisch terzijde schuiven met als argument dat een oorzakelijk verband niet onmiddellijk werd aangetoond.

Het vertrouwen in de geneeskunde kan alleen worden hersteld door transparantie, de publicatie van gegevens en het bestaan van werkelijk onafhankelijk toezicht.

De omstreden rol van de Orde der Artsen en de media

De studie bekritiseert ook de houding tegenover artsen die tijdens de gezondheidscrisis afwijkende standpunten hebben geuit.

Zij vermeldt meerdere Belgische zorgverleners die disciplinair werden bestraft of vervolgd nadat zij bepaalde medische protocollen of bepaalde vaccinatiebeleidsmaatregelen openlijk ter discussie hadden gesteld, zoals het geval was voor onze erevoorzitter, dokter Laurence Kayser.

Volgens Malika Sbahi kan het wetenschappelijke debat geen vooruitgang boeken wanneer professionals vrezen te worden geschorst, ontslagen of publiekelijk in diskrediet te worden gebracht omdat zij een meningsverschil hebben geuit.

Het rapport uit soortgelijke kritiek op de grote Belgische media. Malika Sbahi verwijt hen een buitensporige afhankelijkheid van de communicatie van de gezondheidsautoriteiten en een te frequent gebruik van etiketten zoals “complotdenker” of “antivaxer”, waardoor een inhoudelijke discussie soms onmogelijk wordt gemaakt.

Zwangere vrouwen en pasgeborenen: het voorbeeld van RSV

Het laatste deel van het rapport onderzoekt de nieuwe strategieën ter voorkoming van het respiratoir syncytieel virus, dat onder meer bronchiolitis bij zuigelingen veroorzaakt.

Het behandelt het Abrysvo-vaccin dat tijdens de zwangerschap wordt voorgesteld, evenals Beyfortus, een monoklonaal antilichaam dat aan pasgeborenen wordt toegediend.

Malika Sbahi hekelt de omvorming van de zwangerschap en de eerste levensmaanden tot nieuwe farmaceutische markten. Zij vraagt om meer afstand en tijd voor evaluatie, volledige informatie voor de ouders en absolute transparantie over de kosten van deze campagnes voor de sociale zekerheid.

Malika Sbahi stelt eveneens vragen bij de budgettaire prioriteiten: terwijl ziekenhuizen en zorgpersoneel onvoldoende middelen hebben, wordt een steeds groter deel van de overheidsuitgaven besteed aan de aankoop en terugbetaling van farmaceutische producten.

Deze kwestie verdient een echt openbaar debat, onderbouwd met cijfers en zonder intimidatie of karikaturale voorstellingen.