De elektrische auto: een groene illusie die ons afhankelijk maakt!
Al jarenlang worden Europese burgers blootgesteld aan een ware ideologische aanval. In naam van de ecologie wordt ons verteld dat de elektrische auto de toekomst is, dat de verbrandingsmotor tot het verleden behoort en dat wie deze visie durft te betwijfelen, onverantwoordelijk of vijandig staat tegenover de planeet.
Toch is de werkelijkheid achter de slogans veel minder rooskleurig.
Achter elke elektrische auto schuilt een batterij. Achter elke batterij gaan tonnen lithium, kobalt, nikkel en zeldzame aardmetalen schuil. En achter deze grondstoffen bevinden zich gigantische mijnen, verwoeste landschappen, uitgeputte grondwaterreserves, uitgebuite bevolkingen, kindslaven en een groeiende industriële afhankelijkheid van China.
Terwijl Europa zichzelf een goed geweten aanpraat door steeds strengere normen op te leggen aan zijn burgers, sluit het de ogen voor de vervuiling die elders wordt veroorzaakt om de technologieën te produceren die het beweert te promoten.
Wij schaffen vervuiling niet af. Wij verplaatsen haar!
Wij verminderen onze afhankelijkheid niet. Wij verschuiven haar!
Wij worden niet soevereiner. Wij maken ons kwetsbaar voor nieuwe machtsblokken!
Het officiële discours beweert dat de elektrische auto het klimaat zal redden. Maar hoeveel politici spreken werkelijk over de milieukost van lithiumwinning? Hoeveel van hen vermelden de enorme hoeveelheden water die daarvoor nodig zijn? Hoeveel leggen uit dat de productie van een batterij al een aanzienlijke koolstofvoetafdruk veroorzaakt nog vóór het voertuig zijn eerste kilometer heeft gereden?
Deze opgelegde transitie is gebaseerd op een simplistische en dogmatische visie op de wereld.
Ecologie mag nooit een religie worden! Zij moet een pragmatische benadering zijn die ons milieu beschermt en tegelijkertijd onze vrijheid, welvaart en soevereiniteit waarborgt.
Wat wij vandaag zien, lijkt veel meer op een beleid van beperkingen dan op een beleid van gezond verstand.
Burgers worden gedwongen om perfect functionerende voertuigen voortijdig te vervangen. De regelgeving stapelt zich op. De belastingen stijgen. De verboden volgen elkaar op. En ondertussen blijven de grote industriële mogendheden die de essentiële onderdelen voor deze transitie produceren hun winsten vergroten en hun geopolitieke invloed versterken.
De Europese Unie beweert haar energieafhankelijkheid te willen verminderen. Door echter bijna uitsluitend in te zetten op de elektrificatie van het wagenpark, vervangt zij eenvoudigweg de ene afhankelijkheid door een andere. Opnieuw slaat de EU de bal volledig mis!
Gisteren waren wij afhankelijk van olie. Morgen zullen wij afhankelijk zijn van lithium, kobalt, zeldzame aardmetalen en bevoorradingsketens die grotendeels door China worden gecontroleerd.
Is dit soevereiniteit? Is dit werkelijk een toekomststrategie?
Nog verontrustender is dat de Europese Unie al lijkt te hebben beslist welke technologieën morgen mogen bestaan. Door het grootste deel van de investeringen en regelgeving te concentreren op batterij-elektrische voertuigen, dreigt zij de ontwikkeling van andere veelbelovende oplossingen af te remmen. Waterstof, synthetische brandstoffen, geavanceerde biobrandstoffen, nieuwe generaties verbrandingsmotoren met zeer lage uitstoot of innovatieve technologieën die water en waterstof gebruiken als energiedragers: de toekomst mag niet worden bepaald door bureaucraten, maar door onderzoek, innovatie en ondernemingsvrijheid.
De geschiedenis toont immers aan dat de grootste doorbraken vaak ontstaan waar dogma's de deuren nog niet hebben gesloten.
Bij Révolution verwerpen wij deze alles-of-nietslogica. Wij verwerpen ideologische verboden. Wij verwerpen beleid dat onze industrie verzwakt, gezinnen verarmt en onze afhankelijkheid van buitenlandse mogendheden vergroot.
De toekomst ligt niet in de gedwongen afschaffing van de verbrandingsmotor. Zij ligt in de diversificatie van oplossingen.
Nieuwe generaties verbrandingsmotoren, synthetische brandstoffen, waterstof, biobrandstoffen, elektrische voertuigen en innovaties die vandaag nog onbekend zijn: alle pistes moeten naast elkaar kunnen bestaan en objectief worden beoordeeld op basis van hun werkelijke voordelen, hun totale milieukost en hun impact op onze strategische onafhankelijkheid.
Echte ecologie bestaat niet uit het opleggen van één enkele technologie.
Echte ecologie bestaat uit het zoeken naar evenwicht. Evenwicht tussen mens en natuur. Evenwicht tussen innovatie en vrijheid. Evenwicht tussen milieubescherming en de soevereiniteit van volkeren.
Dogma's hebben altijd tot doodlopende wegen geleid.
Gezond verstand blijft het beste kompas!
Men beloofde ons vrijheid dankzij de elektrische auto. In werkelijkheid riskeren wij simpelweg de ene afhankelijkheid door een andere te vervangen.
Verbied de verbrandingsmotor niet. Leg de elektrische auto niet op.
Laat innovatie en vrijheid onze keuzes leiden, want het diversifiëren van onze afhankelijkheden is al een eerste stap naar onafhankelijkheid.
En onafhankelijkheid is precies wat wij vandaag het meest nodig hebben.
Wie kan met zekerheid zeggen welke technologieën morgen zullen bestaan? Twintig jaar geleden hadden maar weinig experts de opkomst van cryptomunten, kunstmatige intelligentie of blockchaintechnologie voorspeld. Waarom zouden wij vandaag dan beweren dat de lithiumbatterij het definitieve eindpunt van de autogeschiedenis vormt?
Bij Révolution geloven wij dat de toekomst toebehoort aan volkeren die kunnen innoveren, en niet aan bureaucratieën die denken de vooruitgang te kunnen plannen. Dat is precies de kern van ons project voor participatieve democratie op basis van blockchain: de technologieën van de toekomst gebruiken om de macht aan de burgers terug te geven in plaats van de controle van de instellingen te versterken.
Echte ecologie betekent alle serieuze onderzoeksrichtingen aanmoedigen, niet vooraf bepalen wie de winnaars en verliezers zullen zijn.
De toekomst wordt niet opgelegd. Zij wordt uitgevonden!