Retour aux bureaux politiques
Géraldine Paquet
Waals-Brabant
Persoonlijk bericht
Ik ben geboren in 1976 in Nijvel. Ik had een gelukkige jeugd tot mijn zesde. Helaas was een familielid een pedofiel en hij misbruikte me regelmatig tot mijn twaalfde. Ik had het uit mijn geheugen gewist tot de Dutroux-affaire, die me als een donderslag bij heldere hemel trof.
Het was het begin van een leven vol zelfdestructie, slechte invloeden, diepe depressie en een laag zelfbeeld. Ik raakte verslaafd aan drugs, werd mishandeld door mijn partner en had financiële problemen. Ik heb zelfs nachten doorgebracht in de lobby van een flatgebouw.
Politiek heeft me altijd geïnteresseerd en mijn sterke gevoel voor onrechtvaardigheid stelt me in staat om hardop te zeggen wat anderen alleen maar voor zichzelf denken. Ik ben direct en bot, wat soms ongemakkelijk is voor de mensen met wie ik praat.
In 2000 raakte ik in coma en werd ik via een achterdeur ontslagen; er was net een ziekte aan het licht gekomen. Deze gezondheidsproblemen houden tot op de dag van vandaag aan. Deze gebeurtenis was een eyeopener: mijn wereldbeeld en mijn kijk op het leven veranderden volledig. Mijn spirituele kant bloeide op. Mijn begrip van de politieke wereld en de maatschappij werd veel helderder.
Geen enkele partij vertegenwoordigde me meer, en het aanhoren van alle leugens die leiders tijdens debatten en in de media durfden te verkondigen, maakte me woedend en voedde een groeiend gevoel van opstand in me.
En op een dag had ik de geweldige verrassing om via sociale media weer in contact te komen met Laurent Louis. Ik realiseerde me dat hij dezelfde ideeën, dezelfde politieke visie deelde als ik, om een betere samenleving te creëren, voor een burger die eindelijk respect krijgt.
Vandaag, en voor het eerst in mijn leven, maak ik deel uit van een politieke beweging.
Ik geloof dat ik al mijn energie, ervaring en kracht kan inzetten om de Revolutiebeweging te laten groeien en de erkenning te geven die ze verdient.
Leve België, leve de Revolutie!
Het was het begin van een leven vol zelfdestructie, slechte invloeden, diepe depressie en een laag zelfbeeld. Ik raakte verslaafd aan drugs, werd mishandeld door mijn partner en had financiële problemen. Ik heb zelfs nachten doorgebracht in de lobby van een flatgebouw.
Politiek heeft me altijd geïnteresseerd en mijn sterke gevoel voor onrechtvaardigheid stelt me in staat om hardop te zeggen wat anderen alleen maar voor zichzelf denken. Ik ben direct en bot, wat soms ongemakkelijk is voor de mensen met wie ik praat.
In 2000 raakte ik in coma en werd ik via een achterdeur ontslagen; er was net een ziekte aan het licht gekomen. Deze gezondheidsproblemen houden tot op de dag van vandaag aan. Deze gebeurtenis was een eyeopener: mijn wereldbeeld en mijn kijk op het leven veranderden volledig. Mijn spirituele kant bloeide op. Mijn begrip van de politieke wereld en de maatschappij werd veel helderder.
Geen enkele partij vertegenwoordigde me meer, en het aanhoren van alle leugens die leiders tijdens debatten en in de media durfden te verkondigen, maakte me woedend en voedde een groeiend gevoel van opstand in me.
En op een dag had ik de geweldige verrassing om via sociale media weer in contact te komen met Laurent Louis. Ik realiseerde me dat hij dezelfde ideeën, dezelfde politieke visie deelde als ik, om een betere samenleving te creëren, voor een burger die eindelijk respect krijgt.
Vandaag, en voor het eerst in mijn leven, maak ik deel uit van een politieke beweging.
Ik geloof dat ik al mijn energie, ervaring en kracht kan inzetten om de Revolutiebeweging te laten groeien en de erkenning te geven die ze verdient.
Leve België, leve de Revolutie!
